"யார் இந்த ஆன் பிராங்"
இத்தாலிய மக்கள்
"ஆன் பிராங்"கைக் கொண்டாடுவதற்கும், அவர் மீது மிகுந்த மரியாதை வைத்திருப்பதற்கும் பல முக்கியமான காரணங்கள் உள்ளன. இத்தாலியின் வரலாறு மற்றும் கலாச்சாரத்தோடு "ஆன் பிராங்"கின் கதை நெருங்கிய தொடர்புடையது.
"ஆன் பிராங்"கின் டைரி
(The Diary of a Young Girl) என்பது இரண்டாம் உலகப் போரின் போது நாஜிக்களின் பிடியிலிருந்து தப்பிக்க மறைந்து வாழ்ந்த ஒரு சிறுமியின் மனசாட்சியாகத் திகழும் உலகப் புகழ்பெற்ற ஆவணமாகும்.
இத்தாலியின் மிகச்சிறந்த எழுத்தாளரும், ஹோலோகாஸ்ட் (Holocaust) கொடுமைகளில் இருந்து உயிர் பிழைத்தவருமான
"பிரிமோ லெவி" (Primo Levi),
"ஆன் பிராங்"கின் டைரியைப் பற்றிப் புகழ்ந்து எழுதியுள்ளார்.
"ஆன் பிராங்க் ஒரு தனி நபர் அல்ல, அவர் ஒரு தலைமுறையின் குரல்" என்று அவர் குறிப்பிட்டது இத்தாலியர்களிடையே பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
இத்தாலியின் பல நகரங்களில்
"ஆன் பிராங்"கின் பெயரில் தெருக்கள், பூங்காக்கள் மற்றும் பள்ளிகள் உள்ளன. அவரை ஒரு 'உலகளாவிய மகள்' (Universal Daughter) என்றே இத்தாலியர்கள் கருதுகிறார்கள்.
"வெறுப்புக்கு மருந்தாக அன்பையும், இருளுக்கு மருந்தாக அறிவையும்"
"ஆன் பிராங்க்"
வழங்கியதாக இத்தாலியர்கள் நம்புகிறார்கள்.
இத்தாலியர்கள் எழுத்தாளர்களை வெறும் கதை சொல்லிகளாக மட்டும் பார்க்காமல், தங்களின் கலாச்சாரக் காவலர்களாகவும், தேசிய அடையாளமாகவும் கருதுகிறார்கள்.
இத்தாலிய சமூகத்தில் எழுத்தாளர்களுக்கு இவ்வளவு பெரிய மரியாதை இருப்பதற்கான காரணங்கள் பல உள்ளது.
இத்தாலிய மொழி உருவானதே இலக்கியவாதிகளின் கையில்தான்.
குறிப்பாக, தாந்தே அலிகியேரி (Dante Alighieri) நவீன இத்தாலிய மொழியின் தந்தை என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
இலத்தீன் மொழி மேலோங்கியிருந்த காலத்தில், சாமானிய மக்கள் பேசும் மொழியில் 'டிவைன் காமெடி' (Divine Comedy) எழுதியதன் மூலம் அவர் ஒரு தேசத்தையே உருவாக்கினார்.
இத்தாலியர்களுக்கு இலக்கியம் என்பது அவர்களின் மொழி மற்றும் உயிர்.
இத்தாலியின் விடுதலைப் போராட்ட காலங்களில் (Risorgimento), எழுத்தாளர்கள் தங்கள் பேனா முனையால் மக்களைத் திரட்டினார்கள்.
தணிக்கைகளையும் மீறி அவர்கள் எழுதிய கவிதைகளும், நாவல்களும் இத்தாலியர்களிடையே தேசப்பற்றை வளர்த்தன. இதனால் எழுத்தாளர்களைப் போராளிகளுக்கு நிகராக அவர்கள் மதிக்கிறார்கள்.
உலகையே மாற்றிய மறுமலர்ச்சிக் காலம் இத்தாலியில் தொடங்கியது. அந்த காலத்தில் கலை, அறிவியல் மற்றும் இலக்கியம் ஆகிய மூன்றும் சமமாகப் போற்றப்பட்டன. பெட்ராக் (Petrarch), பொக்காசியோ (Boccaccio) போன்ற எழுத்தாளர்கள் இத்தாலியச் சிந்தனை முறையை வடிவமைத்தவர்கள்.
அந்தப் பாரம்பரியம் இன்றும் தொடர்கிறது.இத்தாலியர்களுக்கு
"La Dolce Vita" (இனிமையான வாழ்க்கை) என்பதில் அதிக ஈடுபாடு உண்டு. வாழ்வின் அழகியல், உணவு, காதல் மற்றும் சோகத்தைப் பற்றி மிக நுணுக்கமாக எழுதும் எழுத்தாளர்களை அவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையின் ஒரு அங்கமாகப் பார்க்கிறார்கள்.
இத்தாலியின் ஒவ்வொரு நகரத்திலும் பிரதான சாலைகளுக்கோ அல்லது சதுக்கங்களுக்கோ (Piazzas) புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர்களின் பெயர்களே சூட்டப்பட்டிருக்கும்.
இத்தாலிய ரூபாய் நோட்டுகளில் (யூரோவுக்கு முன்) எழுத்தாளர்களின் படங்கள் இருந்தன.
இத்தாலிய நாடாளுமன்றத்திலும் சமூக நிகழ்வுகளிலும் இன்றும் கவிதை வரிகளை மேற்கோள் காட்டுவது ஒரு கௌரவமாகக் கருதப்படுகிறது.
இத்தாலியர்களுக்கு இலக்கியம் என்பது பொழுதுபோக்கு அல்ல
அது அவர்களின் வரலாறு, மொழி மற்றும் ஆன்மா.
-றொசில்டா அன்டன்-




